Ingenieur vs Manager

 In Anekdotes

Cochin-approach gaat o.a. over verschillen tussen mensen en hoe je ermee om kunt gaan. Hierna een anekdote tussen twee stereotypen die duidelijk van elkaar verschillen.

Een man in een heteluchtballon realiseerde zich dat hij verdwaald was. Toen hij de ballon wat liet zakken, zag hij een vrouw op de grond. Hij ging nog wat omlaag en schreeuwde: “Neemt u mij niet kwalijk, kunt u mij helpen? Ik had een vriend beloofd dat we elkaar een uur geleden zouden treffen, maar ik weet niet waar ik ben”.

De vrouw op de grond antwoordde: “U zit in een heteluchtballon die ongeveer tien meter boven de grond hangt. U bevindt zich tussen de 40 en 41 graden noorderbreedte en tussen 59 en 60 graden westerlengte”.

“U bent zeker ingenieur”, zei de ballonvaarder.

“Dat klopt”, antwoordde de vrouw. “Hoe weet u dat?”

“Nou”, antwoordde de ballonvaarder, “alles wat u me verteld heeft is technisch gezien correct, maar ik heb geen idee wat ik met uw informatie moet, en in feite ben ik nog steeds verdwaald. Eerlijk gezegd heb ik tot nog toe weinig aan u”.

De vrouw op de grond antwoordde: “U bent zeker een manager”.

“Dat klopt”, antwoordde de ballonvaarder, “maar hoe weet u dat?“

 “Nou, zei de vrouw, “u weet niet waar u bent of waar u heen gaat. U bent zo hoog gekomen dankzij een hele hoop gebakken lucht. U hebt een belofte gedaan zonder dat u enig idee hebt hoe u die waar moet maken en u verwacht van de mensen onder u dat ze uw problemen oplossen. In wezen is uw situatie nog net zo als voordat we elkaar ontmoetten, maar nu is het opeens mijn schuld”

Nou Roland, nu overdrijf je toch wel een beetje.

Dat dacht je maar.

Zo werkte ik bij onderhoudsmonteurs van een woningbouwcorporatie. Ik deed daar een project om de werkprocessen van het onderhoud van woningen in kaart te brengen. Dan had ik dus die onderhoudsmonteurs nodig.

Op een dag hadden we een vergadering en stelde ik de vraag “hoe loop het?”. Tja, toen stond er eentje op en ging lopen en zei “ZO!”.

Grote hilariteit natuurlijk, gelukkig ik ook.

De boodschap was heel duidelijk. Die vertelden ze mij ook. Het ging hen echter niet zozeer over “wat ik nodig had om mijn werk te doen”. Voor hen was belangrijker het “waarom” ik die dingen nodig had. Immers zij begrepen niet waarom ik hen al die vragen over wat ze deden stelde.

Ik was toen bezig om in kaart te brengen over wat er gebeurde (m.n. qua onderhoud) in de periode dat een woning leeg stond tussen twee verhuurperioden in. Immers hoe korter die periode, des te groter de kans om de woning sneller te verhuren en dus huuropbrengst te krijgen. Zoals ik dat nu opschrijf heb ik hen dat ook verteld.

Het traject om dit onderhoudsproces in kaart te brengen is aanzienlijk ingekort. Zij snapten precies wat ik nodig had. Twee leden van de groep hebben uit eigen beweging de groep verlaten en zij lieten zich vervangen door anderen die veel meer kaas hadden gegeten van de materie.

Al doende leer je, ook ik

Recent Posts

Leave a Comment

Nieuwsgierig geworden?

Wilt u geïnformeerd blijven? Laat dan hier uw gegevens achter. Dan houden wij u maandelijks op de hoogte met onze informatiebulletin t.w. “de Stroomversnelling”