Ook in deze 1,5 meter economie het advies om met beide benen op de grond te blijven en je niks wijs te laten maken. Ook al zijn we en masse overgegaan naar het digitale tijdperk mensen blijven elkaar ook gewoon ontmoeten. Dus dat geldt voor managers als uitvoerenden, coach en cliënt, projectmanager en teamleden etc. Alleen de grote vraag is natuurlijk: hoe zorg je voor een goede relationele verbinding wanneer je steeds tussen het fysieke en virtuele zal schakelen.

Welke methode heeft de voorkeur?

Stel dat je een uit je netwerk een naam hebt gekregen van iemand die voor jouw best interessant is (bijv. en mogelijke kandidaat voor een functie, of een nieuwe klant). Dan is een kennismakingsgesprek erg handig. Zo’n kennismakingsgesprek kan zowel virtueel (dus via videobellen oid) of het maken van een afspraak om elkaar fysiek te ontmoeten. Ja, ook dat kan nog steeds!. Veel mensen zullen de voorkeur geven aan een persoonlijke ontmoeting. Nu lijkt het er op dat de digitale kennismaking het heeft gewonnen van de fysieke ontmoeting. Misschien nu, alleen hoe dat in de toekomst gaat weet ik niet. Wat ik wel weet is dat een fysieke ontmoeting wonderen verricht, veel meer dan de virtuele.

Je kunt videobellen. Dan zie je elkaar via de webcam. Het is echter ook mogelijk dat je gesprekspartner op je computerscherm meekijkt. Je kunt zo een presentatie geven of bepaalde documenten tonen.

Beide mogelijkheden hebben zowel voor- als nadelen. Bij een persoonlijke ontmoeting moet je reizen. Dat kost tijd en geld. Online ontmoetingen hebben het voordeel dat niemand hoeft te reizen. Bovendien is de gevoelsmatige drempel voor een online (of bel)afspraak wat lager.

Hoe zit dat? Als bijv. de manager van de business de projectmanager ontvangt laat hij hem toe in zijn eigen domein. Dat is een eerste drempel. Een tweede drempelverhogende effect is dat men het gevoel heeft dat de projectmanager voor langere tijd blijft ‘hangen’.

Je zet mensen tenslotte niet na enkele minuten buiten de deur. Online of via de telefoon kent minder van deze drempels. De afstand is zowel letterlijk als gevoelsmatig groter. Er is nog iets. Wist je dat men via de telefoon of online vaak ook loslippiger is?

Wat is het beste? Dat hangt sterk af van de aard van de relatie en de persoonlijke voorkeuren van in dit geval de manager en projectmanager. Als het gespreksonderwerp op menselijk of persoonlijk vlak ligt, dan ligt de klassieke persoonlijke ontmoeting meer voor de hand. Wanneer de afstanden groter zijn en het gespreksonderwerp minder persoonlijk is, kan een online meeting prima werken.

Zelf heb ik gemerkt, dat mensen waarmee ik graag kennismaak mij eerst online willen meemaken. Vrijwel altijd zijn ze bekend met de artikelen die ik schrijf en dus over welk onderwerp ik het zal gaan hebben. Het gaat dus over menswaardig resultaat behalen. Juist dat menswaardige is een onderwerp waarover men best wel wil praten, alleen dan wil men wel het gevoel krijgen dat dat met die ander kan. Vandaar dat een kennismaking op afstand bijzonder geschikt is. Om pas daarna te komen tot een fysieke ontmoeting.

Inhoud is belangrijk, maar komt op de tweede plaats

Net als een website, een e-mail of een brochure, beoordeelt men je als gesprekspartner ook eerst op jouw verschijning. Je uiterlijk, je houding, je eerste woorden, hoe je je voorstelt, hoe je kijkt en nog veel meer elementen zorgen voor een eerste indruk. En van zo’n eerste indruk is er maar één van.

In de eerste seconde ontstaat al een globale indruk over jou en dat idee vormt zich verder in de volgende 20 seconden. Die eerste indruk is niet zomaar weg. Je gesprekspartner zoekt vanaf nu bevestiging van zijn eerste indruk en neemt dingen selectief waar. Dat gebeurt allemaal op onbewust niveau. Daar moet je je bewust van zijn. Wat kun je ermee? Een heleboel! De ander let namelijk op jouw non-verbale communicatie.

Niet rotzooien met je non-verbale communicatie

Over non-verbale communicatie is veel geschreven en ik heb me er bovengemiddeld in verdiept. Een ding is mij duidelijk is geworden in mijn loopbaan; je moet niet rotzooien met non-verbale communicatie! Ik heb talloze trucjes gezien en moeten leren om zelfverzekerder over te komen of om als een leider gezien te worden. Ik zag steeds maar één resultaat: er klopt iets niet!

Dat is natuurlijk best logisch. Als jij iets in je hebt dat je wilt verbergen (bijv. je bent verlegen) en je leert trucjes om dat te verbergen, door bijv. een stevige hand te geven; lang oogcontact te maken; als eerste je naam te zeggen en kordaat op iemand af te stappen geef je inderdaad een aantal signalen af dat je niet verlegen bent.

Maar…, onbewust geef je vast ook nog een paar signalen dat je wél iets te verbergen heb (of verlegen bent). Bijvoorbeeld in je gelaatsuitdrukking. Wij doen dat ongemerkt via zogenaamde micro-expressies. Dat zijn gelaatsuitdrukkingen die een fractie van een seconde duren. Wij hebben die niet in de hand. De ander vangt deze signaaltjes op en kan geen hoogte van je krijgen, raakt in verwarring en vertrouwt je niet.

Mijn advies: vertrouw er op dat jouw non-verbale communicatie niet liegt

Spontaan gedrag laat zien hoe je echt bent en hoe je je echt voelt! Als je dat kunt en durft, hoef alleen nog maar te zorgen dat je niets te verbergen hebt, niet met dubbele agenda’s werkt en alleen adviseert wat je zelf ook zou kopen en je beste vrienden aanraadt. Daarna mag je er op vertrouwen dat jouw non-verbale communicatie niet liegt. Moeilijker is het niet, maar als je op het halen van het resultaat gefocust bent in plaats van op het menswaardig bereiken ervan, wordt het niets!

Mooi Roland, allen hoe nu verder. Hoe doe je dat nou. Wat doe je nu wel of niet bij zo’n virtuele kennismaking. Dat komt volgende week