Dromen, iedereen heeft ze. Soms is het een fantasie of anderen willen iets heel graag. Voor het onderstaande maakt dat niet veel uit. Belangrijker is dat die dromen soms wel eens in duigen vallen. In de vaartips hebben we het gehad over reizen. Soms is die reis avontuurlijk, je weet dan niet wat de eindbestemming is. Dat is mijn reis geweest en daar gaat deze seamans story over.

Mijn loopbaan is begonnen met een studiekeuze test. De keuze was voor 50% een bedrijfskundige studie en voor 50% een sociaal-maatschappelijke studie. Niet een universiteit, wel een HBO-opleiding omdat ik bepaald geen studiehoofd ben. Door mijn HEAO-studie ben ik geïntersseerd geraakt in bestuurlijke vraagstukken en organisatieveranderingen. Bij het Woningbedrijf Rotterdam ben ik vervolgens in het diepe gesprongen in de toen nieuwe automatiseringswereld. Datamanagement was mijn aandachtsgebied. Dat gecombineerd met mijn HEAO-studie was het een logische stap naar verdieping van bestuurlijke vraagstukken door het organiseren van de bestuurlijke informatievoorziening. Dat was de geboorte van mijn droom, t.w. het managen van een afdeling bestuurlijke informatievoorziening. Met deze ervaring op zak ben ik vervolgens in dienst gekomen van Volmac, het huidige Cap Gemini.

In deze periode fleurde mijn belangstelling voor het sociale ook weer op. Door mijn werk was ik regelmatig betrokken bij veranderingsprocessen. Mijn belangstelling voor het menselijke werd daardoor stevig aangewakkerd. Dat ben ik bij Volmac en ook daarna stevig gaan verdiepen. Een scala aan cursussen, workshops, trainingen op dit vlak gedaan o.a. gecertificeerd coach en Master NLP. Dit heb ik gecombineerd met mijn belangstelling voor bestuurlijke vraagstukken. Uit die combinatie is mijn uiteindelijke droom ontstaan, nl. het opzetten van een organisatie-adviesbureau, waarbij ik het voormalige Bakkenist als voorbeeld had.

Met die droom ben ik aan de slag gegaan. Eigenlijk ging dat best goed. Zodanig goed zelfs dat ik vervolgstappen ging zetten. Een van die vervolgstappen was wegen vinden naar directies en raden van bestuur. En jawel, die vond ik. Sterker, bij een van hen mocht ik een voorstel uitbrengen voor een reorganisatie. Fantastisch toch!!! Ik zag mijn droom werkelijkheid worden. Al mijn kennis en kunde heb ik in het voorstel gestopt en dat voorstel ingediend bij de directie. Bij een vervolggesprek kreeg ik een douche en die was ijskoud. Ik werd bedankt voor het voorstel alleen het was van een te hoog wetenschappelijk gehalte.

Daarna ben ik gevraagd mee te werken aan een veranderingsproces. Een afdeling business control diende te worden getransformeerd van een reactieve registratieve afdeling naar een pro-actieve afdeling bestuurlijke informatievoorziening. Om te smullen zo’n mooie opdracht toch. Ja dat klopt, alleen in twee jaar tijd heeft die afdeling 4 wijzigingen gehad op managementniveau. Daardoor was het draagvlak en het sponsorschap verdwenen. Concreet: ik viel in een zwart gat. Weg droom.

Alle vaartips heb ik doorlopen.

1. Dat ik heb gereisd mag wel duidelijk zijn.
2. Dat ik het goed wilde doen mag wel duidelijk zijn door de uitspraak van “te hoog wetenschappelijk gehalte”. Dat goed willen doen is feitelijk: laten zien hoe goed je bent”.
3. Er zijn diverse tussenstops geweest. Het Woningbedrijf in Rotterdam en Volmac zijn de belangrijkste
4. Ik heb nog kramp in mijn vingers van het de schuld geven aan anderen. En er hebben altijd drie vingers naar mij gewezen
5. Ja, en ik heb geleerd en dat het mij heel veel heeft gebracht is heel zeker. Enorme hoogtepunten en diepe dalen. Bloedneuzen, burn out, de mogelijkheid om de Maserati te kopen en nog veel meer zowel materieel als immaterieel.

Is de droom voorbij? En was het bedrog. Nee, zeker niet. Wel is de droom en m.n. de invulling ervan veranderd. Organisaties en mensen helpen bij bestuurlijke vraagstukken en veranderprocessen, dat is er nog steeds.  Echter het is nu echt helpen. En op basis van dat helpen, help ik mijzelf in mijn persoonlijke ontwikkeling. Het gaat dus om de ander dan pas mijzelf. Dit is echt wat anders dan mijn droom van het organisatieadviesbureau dat  gericht was op mijn eigen belang.

Ook is er wat anders en dat ligt in het verlengde hiervan. De droom van het organisatieadviesbureau is ontstaan in mn hoofd. “Dat kan ik ook, dat wil ik ook”. Dat waren de uitdrukkingen. Er zijn diverse oorzaken van die disfunctionele processen die gerealiseerd hebben dat ik die droom kreeg. Het oplossen van de disfunctionele processen is een van de activiteiten geweest die ik in dat zwarte gat heb gedaan. Het heeft mij gebracht dat ik mijn gevoel ont-dek heb. Mijn denkhoofd en mij gevoel zijn meer in lijn met elkaar gekomen. Dat geeft enorm veel voldoening, meer dan al die Maserati’s bij elkaar.