Door de jaren heen heeft de mens zich meer en meer ontwikkeld om in structuren te denken. Hiërarchieën en standaardisatie kregen een steeds belangrijkere rol in ons bestaan. Dit heeft er ook voor gezorgd dat we vaak te maken hebben met een vastgeroest patroon. Deze denkpatronen zorgen ervoor dat we denken dat zoals we ons werk structureren de norm is. We volgen de instructies en als je ervan af wilt wijken dan past het niet en kom je niet verder. En dit zijn we als gewoon en natuurlijk gaan beschouwen. Juist deze structuren beperken ons.
En wat zie je? We blijven maar doorgaan binnen die vaste structuren. Er is veel te veel te serieus geschreven over met name management. Zelfs de meest toegewijde academicus zou moeite hebben met de hoeveelheid beschikbare managementliteratuur. En al die literatuur, al die visies, gedachten etc etc zijn allemaal gebaseerd en ingekaderd in de bestaande structuren. Ga je dat allemaal volgen, lezen? Nee toch? De overdaad heeft echter wel als voordeel dat je rustig toe kan geven dat je het meeste van die rotzooi niet hebt gelezen.
Gelukkig is de meeste managementliteratuur biologisch afbreekbaar. Besteed niet al te veel tijd aan het nieuwste van het nieuwste op het gebied van managementtheorieën.Het is echt niet nodig dat je iedere nieuwe theorie van A tot Z kent en in de vingers hebt. Kennis van de naam is vaak voldoende. Ook is het zo dat niet iedere nieuwe theorie het achtste wereldwonder is. Houdt je daarom op de vlakte door aan te geven dat de theorie nog niet gevalideerd is.
Is dat echter wel het geval, ga dan eindeloos veel vragen stellen naar praktische voorbeelden die de realiteitswaarde kunnen aantonen. Meestal stopt dan het gesprek omdat de meeste van die theorieën nauwelijks in praktijk zijn gebracht. In praktijk brengen is wat anders dan uitproberen in een laboratorium of in een proefopstelling. Wat belangrijk ook is, dat doordat je deze kritische vragen stelt jouw reputatie is gestegen. Immers ga maar eens naar een groep studenten die een les krijgen aangeboden. Hoeveel kritische vragen worden er dan gesteld? En wat zie je na afloop wat er gebeurt met de persoon die dat wel gedaan heeft? Meestal krijgt die toch wel van diverse kanten complimenten!
Zo zijn er schrijvers die zoveel hebben geschreven dat bronvermelding nauwelijks meer mogelijk is. Stel dat iemand je vraagt, waar heb je dat gelezen? Geef dan als antwoord dat weet ik niet precies maar het is geschreven door mijnheer die en die. Wedden dat niemand je meer vragen gaat stellen?
Dan zijn er ook schrijvers die de wereld hebben blij gemaakt met van die mooie managementkreten, zoals “Country Club Management”, d.w.z. een stijl van leidinggeven die te weinig resultaatgericht is. Of wat dacht je hiervan: Wetenschappelijk Management, d.w.z. een stijl van leidinggeven die weinig rekening houdt met de menselijke natuur.
Enfin je begrijp dat ik niet sta te springen om allerlei goede raadgevingen en managementtheorieën. Je ziet het ook terug bij veranderprocessen. Veranderaars lopen de deur plat bij verandermanagementopleidingen. Die staan bol van de vele managementtheorieën. En wat is het effect? Vul zelf maar in. Zo waren agile en scrum (dat zijn dus nieuwe managementkreten) hét wondermiddel. Echter wat blijkt, projecten scoren nog steeds bedroevend slecht. Ook zie je dat hoe meer mensen bij het project zijn betrokken, hoe groter de kans op mislukkingen. En nu de nieuwe hype! Organisaties en verandermanagementopleidingen hebben het menselijke, de menselijke maat en nog zo wat van die kreten ontdekt (reactie op wetenschappelijk management). Alleen, wat doen we ermee? Sturen we daar nu echt op? Waar staat dat dan in de plannen van aanpak? Hoe kan het nu dat dat we met al onze kennis als het puntje bij paaltje komt we er feitelijk niets mee doen?
Wat is nu mijn concreet advies. Ga doen, stroop je mouwen op, geef jezelf een schop onder je kont. Het maakt niet uit hoe of wat, wel dat je je probleem onder ogen krijgt. En dat probleem is, dat je in een vicieuze cirkel zit. Die vicieuze cirkel is veelal een vast denkpatroon, een structuur. Die structuur beperkt je. Dat probleem kan je bespreken en dan vooral met mensen die positief naar jou staan en wel kritisch zijn, die je de waarheid onder ogen laten zien. Daar heb je wat aan. Meelopers zijn die zachte heelmeesters die stinkende wonden maken. Dus wat is de reden van het probleem, hoe heeft die structuur mij in deze probleemsituatie gebracht, waar ging het fout door die structuur? Wat is de reden dat ik die structuur altijd volg? Wat zijn andere mogelijke aanpakken? Ga niet direct in de oplossing zoeken, wel in de aanpak. En kies dan die aanpak die jou – wanneer je gaat doen – het lekkerste gevoel geeft.
Dit advies is van een echte ervaringsdeskundige, ik dus
