We barsten uit elkaar van ideeën, plannen, dromen etc. en wat komt er van terecht…… heel weinig. In het begin gaan we er vol in. We presenteren ons een ongeluk, reizen heel het land door naar mogelijke nieuwe klanten, we zijn bij elke netwerkbijeenkomst wel te vinden. Iedereen kent je en toch de bodem van je schatkist is in zicht. Oh shit ik moet morgen mijn hypotheek betalen, …..!
Had die oeroude raad maar opgevolgd: voorkomen is beter dan genezen!
Voordat je met een idee aan de gang gaat, ga eerst met een aantal mensen om de tafel om dat idee te bespreken. De belangrijkste spelregel van zo’n bijeenkomst is, dat niemand van dat idee mag vragen wat het kost voordat het concept uitgebreid is besproken. Het gesprek gaat dan over “voorziet het idee in een behoefte” of is het een aanwinst voor de organisatie?”. Als blijkt dat het idee in een behoefte voorziet, nog meer mogelijkheden creëert, groei bevordert of een aanzienlijke verbetering inhoudt, wordt pas gekeken hoe het idee kan worden gefinancierd. Uitgangspunt is, dat wanneer het idee deze test positief doorstaat dat er dan wel ergens geld kan worden gevonden om het uit te kunnen gaan voeren.
Nu zit je in geldproblemen, of er is zelfs een dreiging van een faillissement. De volgende tips kunnen dan helpen.
- ’s Morgensvroeg krijg je ineens een helder idee. Saboteer jezelf dan niet door te zeggen dat je er geen geld voor hebt. Zoek dan een stel mensen op die denken vanuit mogelijkheden en met je mee willen denken zoals hiervoor is beschreven. Dan geef je je idee in ieder geval de kans tot leven te komen. Zo heb ik een periode in between opdrachten gezeten. Ik had recht op WW. Dat duurt geruime tijd voordat je die krijgt. De ambtenaar zag mijn idee om m’n business te nieuw leven in te blazen en heeft geregeld dat ik binnen 2 dagen de uitkering op mijn rekening had staan. Goede ideeën trekken steun aan uit onverwachte hoek.
- Je kan heel veel doen met heel weinig. Met een dreigend faillissement en een paar mensen die mijn idee zagen zitten kan je al uit de problemen komen. Mijn aanpak van projecten is anders dan gebruikelijk. Een detacheerder en zijn opdrachtgever zagen dat wel zitten. Ja, mijn tarief lag ruimschoots onder het gemiddelde van de markt. Echter het is wel gelukt. Ik was uit de zorgen van het dreigende faillissement. Denkers vanuit onmogelijkheden gebruiken hun verbeeldingskracht om te bedenken waarom het bij mij wel zo ging en bij hen niet. Zij stellen zich echter niet voor dat het bij hen ook zo zou kunnen gaan.
- Meer verdienen dan je voor mogelijk houdt. Dat je het geld niet hebt, wil niet zeggen dat je het niet kunt krijgen. Tot m’n 45ste is mij gezegd dat ik niet kon verkopen. Ik heb dat altijd beschouwd als zijnde mensen geld uit hun zakken kloppen. Bij een training in de VS ontdekte ik dat dat waanbeeld van mij absoluut niet klopt. Daar heb ik geleerd dat het geen zonde is om geld te willen verdienen als je het niet uit hebzucht doet maar er de samenleving mee wilt verbeteren. Dus concreet, heb je een idee, dan is de allereerste vraag “wat is de contributie ervan naar de samenleving, de markt, de cliënten, de klanten”. Geldzucht is de wortel van alle kwaad als geld een doel op zich is.
- Omgaan met geleend geld. Bedenk dat wanneer je in een dreigend faillissement zit er altijd voldoende geld is voor verantwoordelijke ondernemers, particulieren en betekenisvolle projecten. Helaas kijken commerciële instellingen zoals banken naar de business case, d.w.z. levert het idee voldoende winst op. Zij kijken in eerste instantie (of helemaal niet) naar de betekenis die jouw idee heeft voor de samenleving. Daarom kan je met een goed idee vaak wel geld lenen bij particulieren. Schulden hoeven niet noodzakelijkerwijs een schande zijn. Sterker: een schuld is het materiële bewijs van iemands lef en vertrouwen. Natuurlijk moet het wel op een verantwoorde manier gebeuren
- Lenen begrijpen. Geld lenen voor een huis of een auto is meestal geen probleem. Kan je de lening niet meer aflossen, dan kan het huis, de auto worden verkocht en daarmee de lening worden afbetaald. Ga je echter lenen om op vakantie te gaan, of nieuwe kleren te kopen, dan wordt lenen moeilijker. Zodra het op is, of de kleren versleten zijn is er niets meer om de lening terug te betalen. Zelf heb ik behoorlijk wat tijd gestoken in het beschrijven van Cochin-Approach. In die periode had ik geen omzet. Ik had naar de bank kunnen gaan om geld te lenen. Dat heb ik niet gedaan omdat ik niets had wat ik kon verkopen om de lening af te lossen. Gelukkig had ik reserves.
- Tenslotte: en dan ga je failliet, so what! Angst is beschamender dan een mislukking. Voor wie heb jij bewondering, voor iemand die iets onderneemt en faalt of voor iemand die niets aandurft. Nou? …. Geef eens antwoord?! Niets proberen is een grotere blamage dan een mislukking. Natuurlijk is het klote wanneer je failliet gaat. Maar dat is niet het einde. Veel ondernemers zijn weleens failliet gegaan (ik zelf bijna), maar die bleven wel ongebroken. Laat daarom het cliché van “we hebben er geen geld voor” jou niet weerhouden van een bewonderenswaardig project of business. Er is altijd een manier. Om Cochin-Approach te beschrijven heb ik aan twee mensen heel veel gehad. Zij hebben mij enorm geholpen. Dus: Probeer geen expert te worden in alles, huur er één in.
