Post door Lynn Coleman

Een besluit is een momentopname en vaak het resultaat van een proces. Dat proces kan lang en onrustig zijn. Soms dwalen we af of stellen we dingen uit. Het is een kronkelpad.

Een voorbeeld van een besluitproces uit mijn eigen ervaring.

Toen ik nog in loondienst werkte luisterde ik altijd met veel aandacht naar verhalen van zelfstandigen. Het leek mij zo mooi en zo eng. Ik vond ze zo dapper. Het intrigeerde mij hoe mensen hun zekerheid konden opgeven voor ….wie weet? Hoe durfden ze dat besluit te nemen?

Ik realiseerde mij dat dit misschien mijn toekomstpad was, ook al kon ik er op dat moment geen voorstelling van maken. Dus begon ik cursussen te volgen bij de Kamer van Koophandel als oriëntatie. En ik volgde zo’n beetje alles op tv met alles wat met ondernemerschap had te maken.

Ik had een hele waslijst aan vragen en twijfels. Wat ging ik nou precies doen? Hoeveel geld had ik nodig als buffer? Hoe wist ik dat ik het kon? Moest ik steeds onbekende mensen bellen? Hoeveel tijd zou ik daaraan kwijt zijn? En nog een hele waslijst. En de allergrootste vraag – wat als ik faal?

De allereerste (onbewuste) kiem van dit proces begon ergens rond 1996. In de 10 jaar daarna is er veel gebeurd in mijn privé leven. De waslijst aan vragen en twijfels puilde daarmee uit. Wat als ik mijn hypotheek niet kon betalen? Wat als ik mijn kinderen amper zag?

Op een dag kreeg ik door dat ik mezelf steeds dezelfde vragen stelde. Aha, dacht ik, nu zijn mijn vragen op, want ik kan geen nieuwe meer bedenken. Ik had een nieuw punt in dat besluitproces bereikt.

Herhalen van bestaande vragen, zag ik als zeuren. En ik mag van mezelf niet zeuren. Dus moest ik van mezelf de herhalingsvragen nu negeren. Er bleef 1 mega grote vraag over – wat als ik faal? Door alles wat er in de tussenliggende tijd was gebeurd, was het antwoord ineens simpel. Dan begin ik toch gewoon met iets anders.

En daar heb ik 10 jaar over gedaan? Yep. Maar op het moment dat ik dat inzicht kreeg, voelde ik helderheid, het onzekere gevoel was weg en had ik gelijk ook de kracht om door te zetten. Dat hadden de tussenliggende jaren mij gebracht.  Gevoel en verstand waren op 1 lijn. En daarmee rust.

Herkenbaar?