Overal een mening over hebben, mensen afbekken, one-liners etc. de normaalste zaak van de wereld. Zeg je niet direct iets terug maar bijv. twee dagen later, dan is vaak steevast de reactie, “ja, nu ben je te laat”.
Het spreekwoord van “de brutalen hebben de halve wereld” schijnt op te gaan. Waar gaat het nu om in organisaties? Samen verder komen en dat met name richting de klant of in beeld te komen voor die fantastische managementpositie. Immers dominantie, assertiviteit en uiterlijk zelfvertrouwen brengen iemand sneller hogerop dan capaciteiten. Dat komt uit het navolgende onderzoek van Cameron Anderson en Gavin Kilduff naar voren.
Het onderzoek
Zij onderzochten hoe gemakkelijk iemand in een groep de touwtjes in handen nam. De groep was een a-select gezelschap en er was niet onderzocht of iemand ook echt geschikt was voor de leiderschapsrol. Er werden twee testen gedaan
In de eerste test werden 68 studenten verdeeld in groepen van vier. Ieder groepje voerde een opdracht uit. Na afloop kregen de deelnemers en een onpartijdige jury de videobeelden te zien. Zij beoordeelden de invloed en de competentie van de groepsleden. De deelnemers meenden dat en kozen unaniem degene die het meest extravert was dat die de beste capaciteiten had.
In de tweede test werden 100 andere studenten in groepen van vier verdeeld. Doel van deze test was na te gaan of degene die het meest praatte dat deed omdat hij ook daadwerkelijk het meest te bieden had. De groepen moesten wiskundige problemen oplossen en konden daarmee 400 dollar winnen. Voorafgaand aan de test vroegen de onderzoekers hoe goed de proefpersonen normaliter scoren op wiskunde. De deelnemers kregen dit niet van elkaar te horen. Ook nu werden degenen met de grootste mond beoordeeld als de beste leiders, zelfs als hun wiskundig inzicht slecht was.
extravert gedrag komt overtuigend over.
Het onderzoek concludeerde dat dominante mensen zeer overtuigd zijn van hun eigen kunnen, zelfs als ze objectief helemaal niet zo goed zijn. Het geven van een antwoord blijkt vaak voor de volgende carrièrestap beter uit te pakken dan het geven van een goed antwoord.
Ga de diepte in
Iemand met een grote mond is regelmatig juist niet de beste leider is. Het gepresenteerde zelfvertrouwen blijkt maar al te vaak uiterlijke schijn. Is er voor een bepaald vraagstuk (dus ook het vraagstuk van het managen van een afdeling of een project) een leider nodig doe dan aanvullende en objectieve competentietesten. Competentie geeft vaak zelfvertrouwen. Immers de mensen die weten wat ze kunnen uiten hun ideeën en gedachten gemakkelijk. Echter het onderzoek toont aan dat zelfvertrouwen niet automatisch betekent dat de persoon ook de vereiste competentie heeft.
Koppigheid
Uit een ander onderzoek bleken machtige mensen het leven vaak te bekijken door een roze bril. Dat is een positieve instelling en het geeft ze vertrouwen om risico’s te nemen. Dat getuigt van ondernemingszin en dat maakt dat ze hun positie kunnen behouden en zelfs kunnen versterken en vergroten. Er is ook een keerzijde en die is, dat ze roekeloos kunnen worden en dat ze zichzelf schade berokkenen of zelfs ten gronde richten.
Met name wanneer het goed gaat zal deze instelling de goedkeuring krijgen van aandeelhouders, Echter roekeloosheid is zeer schadelijk voor de onderneming. En dat niet alleen. De impact ervan op de relatie tussen uitvoerenden en leiding is negatief. Uitvoerenden geven de voorkeur aan leiderschap dat naar hen luistert en hen steunt en zijn kennis en verantwoordelijkheden met hen wil delen.
Hebben jullie voorbeelden uit jullie eigen praktijk waar het hebben van een grote mond gevolgen heeft gehad (dus zowel positief als negatief)? Heb je praktijkvoorbeelden hoe je ermee bent omgegaan en toch de kwaliteit hebt laten gelden?
Deel je ervaringen

