Geruchten, we hebben er allemaal dagelijks mee te maken. Hierna 5 dingen die je zou moeten weten over geruchten
- Het teert op onze angsten en verspreidt zich als een lopend vuurtje.
Bij veranderingen of de implementatie van iets nieuws spelen er ALTID twee emoties, nl. pijn en plezier. Angst heeft de grootste invloed, dus als je iets voor elkaar wilt krijgen, dan is aandacht even aan het plezier erg belangrijk en vooral het door mensen kunnen laten loslaten van hun angst voor iets nieuws. Echter mensen onthouden negatieve informatie beter dan positieve informatie. Dat speelt in op de pijn en juist dat willen ze vermijden. Daarom willen ze van de geruchten leren hoe die pijn weg te werken. dat is het normale leerproces van mensen. De verspreiders van geruchten weten dat meestal en spelen daar graag op in. Daardoor verspreiden geruchten zich veel sneller (de koffieautomaat, de lunchtafel en facebook) zich veel sneller. En daarom ook veel sneller dan het echte nieuws.
- Geruchten gedijen op sociale media.
We brengen wat tijd door op sociale media als bijv. Facebook. We hebben vrienden en volgers. Oh ja, en we zitten natuurlijk allemaal op onze afdelingsgroep. En dan komt er een nieuwe collega op de afdeling en die komt van een filiaal ergens ver weg. Praktisch altijd kent de een of ander wel iemand van dat filiaal en dan komen de geruchten. Een doordat we zoveel van die connecties hebben verspreidt dat gerucht zich razend snel. Mensen die kwaad van zins zijn (bijv. belangrijk willen zijn en dat doen over de rug van een ander), weten dit en gebruiken dit bewust. Zo bereiken ze honderden mensen. Het maandelijkse bedrijfskrantje heeft wellicht één keer per maand enkele tientallen echte lezers. Facebook dagelijks honderden. Ziedaar de noodzaak om de nieuws- en geruchtenstroom interne in een bedrijf te bewaken
- Een gerucht wordt als wapen gebruikt.
Managers en met name hen die niet wars zijn om politieke spelletjes te spelen kunnen er wat van. Met hun eigen belang als filter cijfers interpreteren, bewust enkele rapportages niet gebruiken om dan de wel gepubliceerde sterker op de voorgrond te krijgen. Ook worden er beloftes gedaan die ook kunnen worden geschaard onder de noemer gerucht. Wat dacht je vaan de belofte vaan het papierloze kantoor!. Ook wil ik het aantal MKB-directeuren niet de kost geven die door aanschaf van de gehele SAP-software hun bedrijf failliet zagen gaan. Belangrijke afdelingen in een organisatie om dergelijke communicatie tegen te gaan zijn de afdelingen “Communicatie” en “HRM”. Helaas maar waar, deze worden juist vaak gebruikt om onjuiste informatie te verstrekken. Het is mijn eigen ervaring dat zij “nieuws” niet controleren op waarheid, op feiten.
- Het is dodelijk en vergiftigt de werksfeer.
Geruchten hebben aangezet tot geweld onderling bij mensen in de organisatie. Afdelingen kunnen elkaar niet luchten of zien. Zelf heb ik meegemaakt dat wanneer je niet meeloopt met de gehele groep, je door die groep met de nek wordt aangekeken. In mijn geval heeft de geruchtenverspreider gewonnen. Echter de werksfeer waas geheel verziekt. Er was een angstcultuur gecreëerd. Geruchten verwoesten het vertrouwen in de leiding van organisaties. Zij creëren een ideale voedingsbodem waarin managers die de tegen een meer menselijke cultuur zijn aan de macht kunnen komen. Door toedoen van de geruchtenstroom en het doen van valse beloftes is die stroom een bedreiging voor een cultuur waarin het menselijke de boventoon heeft
- iemand is immuun.
Alle mensen in alle organisaties, dus zoel managers als uitvoerenden, zijn doelwit van geruchten. Geruchten hebben veelal tot doel organisaties, afdelingen te polariseren. Sterker individuele mensen tegen elkaar op te zetten. Niet zelfden zijn geruchten gericht op de persoon, op zijn privé. We geloven allemaal graag dat we hier zelf nooit in zouden trappen, maar studies tonen aan dat zelfs de meest hoogopgeleiden onder ons geneigd zijn om geruchten te geloven. En mensen boven de 65 verspreiden het zelfs vaker.
