Cochin-approach is een benadering om met veranderprocessen om te gaan. Die benadering omvat 10 stappen. Die stappen zijn gebaseerd op hoe mensen als mens (dus met hun gevoel) veranderingen doorlopen.
Verkiezingen zijn de start van een nieuw proces, althans bij verkiezingen dat behoort dat zo te zijn. Nu wordt alom gepredikt dat we klaar zijn met het op een oude manier politiek bedrijven. Dus behoren de as verkiezingen zeker een nieuwe start te zijn.
Nu pak ik de cochin-approach. De benadering is een reactie op de loser-aanpak in de reguliere management aanpakken, nl de aanpak van de “one-size-fits-all aanpak”. In politieke termen “the only way to hapiness is the money-way”.
Nu willen ze in den haag een nieuwe politiek. Dat zou je dan terug moeten zien bij de verkiezingscampagnes. Nu, met verbazing en ergernis zie ik de oude manier van politiek bedrijven is alle glorie terug. NIETS van het nieuwe. Wat zie je:
In bestuurlijke zin zegeviert het ‘machtsdenken’. Wie moet de premier worden, wie komt in het torentje. De lijsttrekker moet de premier worden, dan wel er moet nu al iemand worden aangewezen als as premier. Hoezo???? Het oude politieke denken dwingt Nederlanders te kiezen voor een premier.
Recht van de sterkste is bij de uitvoering belangrijk. Het aantal zetels dat je kan behalen in de 2e kamer. Om nog voordat de uitslag binnen is al te gaan discussiëren welke kabinet de meerderheid heeft, en dus zijn plannen kan doordrukken.
De politiek is niet met de samenleving bezig. Oh ja, er zijn wel debatten, alleen die hebben als doel met one-liners de ander af te troeven. Welbespraaktheid is belangrijker dan de inhoud van de programma’s van de politieke partijen. Echte inhoudelijke discussies zijn er eigenlijk niet. In Arnhem en bij Op1 hebben Timmermans en Omtzigt dat wel gedaan, dat was verhelderend.
Oh ja, een en ander wordt aangemoedigd door de diverse omroepen. Al die verkiezingsdebatten lijken maar één doel te hebben, nl zorgen dat het een vermakelijke uitzending wordt.
Eigenlijk is er maar één woord voor wat er gebeurt, nl. hypocriet. Politiek zoals op de TV komt is achterbaks, is onecht en doet alsof. Het doet zich anders voor dan dat het werkelijk is. Voorbeeld?
Wat zijn we blij dat we van Rutte bevrijd zijn. Geen geheugenverlies meer, geen niet-gemeende excuses meer, geen jokkebrok. Nu mag je toch hopen dat de VVD hiervan geleerd heeft. Nu niets is minder waar.
Ik ben abonnee op Follow the Money. Hun manier van journalistiek bedrijven is pure klasse, ik neem ff aan dat je het daarmee eens bent. Nu hebben zij een artikel gepubliceerd over Dilan Yeşilgöz, Op linkedin las ik een samenvatting geschreven door Jeroen Corduwener. Die post is als brief gericht aan mevrouw Yeşilgöz en die lees je onverkort hier.
Mevrouw Yesilgöz
📣 U beweert dat u als 7 jarig meisje in een bootje naar Nederland kwam, als vluchtelingenkind. De werkelijkheid beschreef u notabene zelf, 20 jaar geleden: u werd met een door de Nederlandse regering betaald ticket met een KLM vlucht naar Nederland gebracht, in het kader van gezinshereniging.
📣 U beweert dat u een korte tijd lid bent geweest van de Socialistische Partij, waar u al snel vertrok. De werkelijkheid is dat u 7 jaar lid bent geweest van de SP, daar een bestuursfunctie vervulde en ondermeer een demonstratie leidde tegen het asielbeleid van toenmalig staatssecretaris Rita Verdonk, die volgens u asielzoekers als “derderangs burgers” behandelde. ‘Als wij vijftien jaar later waren gevlucht, zat ik nu nog in een AZC, wachtend op het moment dat ik gedeporteerd zou worden’, waren uw woorden. Toen.
📣 U beweert dat u de SP en ook de PvdA of Groenlinks verliet omdat ze u, als vluchteling, behandelde als slachtoffer. Volgens de SP klopt er niets van dat verhaal. Waarom zou u zich 7 jaar lang tegen wil en dank als slachtoffer laten behandelen, in het bestuur laten kiezen, een demonstratie organiseren tegen hardvochtig asielbeleid?
📣 U beweert dat u een naaste medewerker was van wijlen burgemeester Van der Laan van Amsterdam op het gebied van veiligheidsbeleid. Maar de werkelijkheid is, volgens collega’s uit die tijd, dat u één van de vele ambtenaren was op dat terrein. ‘Typisch Dilan, zichzelf groter maken dan ze werkelijk is’, aldus één van die collega’s in Follow the Money.
📣 Toen de ambities niet synchroon liepen met de carrière, waagde u de overstap naar de VVD, waar u als een waardige vervangster van Ayaan Hirsi Ali werd gezien: allochtoon, maar toch Nederlands, uitgesproken, en niet verlegen om van ideologie te veranderen als dat de loopbaan ten goede komt.
📣 Uw voorganger, meneer Rutte, grossierde in leugens, en deed dat tijdens zijn premierschap. Niet fraai, allerminst zelfs, maar we kunnen hem er niet op betrappen dat hij met leugen en bedrog de weg naar het premierschap plaveide.
📣 U wel. U schetst nu een beeld van u zelf dat niet strookt met uw verleden. En dus past u uw eigen geschiedenis aan. Met als doel om uw huidige rabiate, maar feitelijke onjuiste standpunten over vluchtelingen te kunnen onderbouwen.
📣 Zo slachtoffert u niet alleen vluchtelingen voor uw eigen carrière. U verloochent vooral uw eigen afkomst, dochter van een vader die gevlucht is, een mensenrechtenactivist en advocaat, en van een moeder die als directeur van een vluchtelingenorganisatie op de barricades stond voor belangen van vluchtelingen.
📣 U niet. Niet meer. U heeft de barricades ingeruild voor pluche, en verwerpt vanaf daar de standpunten die u eerst zo ferm en hard verkondigde.
📣 Wat moeten wij in Nederland met een premiers kandidaat die haar principes openlijk verloochent, daarover bovendien aantoonbaar liegt, de belangen van vluchtelingen – waartoe ze zelf behoort – schoffeert ten behoeve van haar persoonlijke ambities?
Tot zover
Oh ja nog zo’n eentje. De heer Wilders zegt zijn gedachten inzake moslims etc in de ijskast te hebben gezet. Als dat echt zo zou zijn, wat is dan de reden dat hij zijn commercial op de TV bij “zendtijd Politieke partijen” nog steeds die slogans predikt?
Nog zo wat, mevrouw Yeşilgöz meent gelijkwaardig te zijn aan een aantal premiers. Zo wie zo getuigt een en ander als redelijk arrogant. Bovendien is de vraag of de erven van de heer Drees, Kok en Den Uyl (allen PvdA) en die van Lubbers (CDA) accoord zijn dat Dilan hun dierbaren gebruikt in een verkiezingscampagne van de VVD. Je meent het toch niet echt dat de kwaliteit van deze vier premiers (die het inhoudelijke debat hoog in het vaandel hadden) ook maar enigszins vergelijbaar zijn met die van het gedraai van Rutte en van jou?
Tenslotte
Dilan laakt de mededeling van Omtzigt dat hij evt premier wil worden van een kabinet met uitsluitend vakministers. Zij vindt dat “keuzes maken, besluiten nemen is. Niet eindeloos twijfelen of met vage toverformules komen. Dit land aanvoeren is eervol, niet iets wat je tegen wil en dank doet. Als je geen premier wil worden, prima, maar zeg dat dan gewoon.” Moet je je voorstellen. Iemand steekt zijn hoofd in de strop om 30.000 gezinnen te redden uit de klauwen van de VVD bij de toeslagenaffaire. Hij neemt het voortouw, hij neemt de leiding. En niet zo’n klein beetje ook. Dan geeft zij ook nog eens aan dat het land aanvoeren eervol is., m.a.w. als je de grootste bent dan moet je het land aanvoeren. Dat heeft alles te maken met machtswellust, niets met democratie.
Hoe anders
Waar zijn de Nederlanders nu geïnteresseerd in? Dat is echt niet moeilijk, nl. antwoord op de vraag “hoe hun leven de eerstkomende vier jaar eruit zal komen te zien”. In die vraag schuilen een berg onderwerpen waar je dan kan debatteren. En debatteren is wat anders dan one-liners verkondigen. En al helemaal niet het antwoord van “als je mij kiest dan komt alles goed”. Nederlanders willen zich een beeld kunnen vormen wat de politiek als idee heeft hoe nederland de komende vier jaar zich zal gaan ontwikkelen. Mensen willen daar een beeld bij krijgen. En vooral een gevoel kunnen krijgen of ze daar wat mee kunnen of niet en wat ze anders willen. Dat zijn allemaal inhoudelijke onderwerpen. Dat is een proces om draagvlak voor je ideeën te krijgen. Daar gaat het om. Dat is anders dan dat je je stemt toevertrouwt aan een lijsttrekker die na de uitslag daarmee kan doen wat hij wil (en zich dus van verkiezingsbeloftes niet zal aantrekken).
Na het bekend worden van de uitslag zijn de volgende stappen in ieder geval belangrijk:
- Nagegaan op welke punten partijen zich inhoudelijk bij elkaar kunnen vinden. Er ontstaat een groep van partijen die het zien zitten om op basis van die overeenstemming een duidelijk programma kunnen vormen om daarmee Nederland een koers te geven voor de komende vier jaar.
- Belangrijk in die koers dient naar voren te komen wat die groep partijen in Nederland willen veroorzaken om de ontwikkeling van Nederland in hun gewenste richting te realiseren. Wat bedoel je Roland? Nou, denk aan een steen die je in het water gooit. Er ontstaan golfjes Met die golfjes wil je de vaart die in de ontwikkeling van Nederland zit beïnvloeden.
- Dat inhoudelijke is een deel van de steen die je in het water gooit. Een andere deel is de kracht waarmee de steen in het water wordt gegooid. Denk aan dat er dramatische maatregelen nodig zijn op een of meerdere gebieden. Ook dat dienen partijen (en mn de partijleiders) met elkaar overeen te komen.
- Dan pas komen de poppetjes. Wanneer iets met kracht moet worden gerealiseerd is een ander mens nodig dan wanneer iets in breed overleg tot stand moet komen. Die kwaliteiten dienen per ministerspost te worden beschreven. Dus ook die van de premier.
- Op basis van 1 t/m 4 worden de mensen gezocht die voldoen aan de eisen die in 1 t/m 4 worden beschreven.
Dit is open politiek. Heel duidelijk gaat het uit van de gedachte dat een en ander inhoudelijk de wens is van de Nederlanders.
Dromenland?
Nou ja en nee. Ja, omdat wat er nu gebeurt zeker niet in lijn is met de benadering van cochin-approach. Duidelijk is de zien en horen dat het machtsdenken iedereen en alles dwingt om de oude politiek te volgen.
Nee omdat ik in deze verkiezingscampagne Timmermans en zeker Omtzigt dit heb zien doen. Zeker Omtzigt is hiermee bezig. Helaas is hij roepende in de woestijn.
Moedeloos Roland? Soms wel alleen er is een mijnheer geweest die heet Vaclav Havel. Hij was in de communistische tijd in Tsjechoslowakije een toneelschrijver en protesteerde tegen het toenmalige bewind. Hij was ook woordvoerder van een protestbeeging, t.w. Charta 77. Toen de Berlijnse muur viel en in Oost-Europa de democratie werd ingevoerd is hij 8 jaar lang president geweest van Tsjechië. Havel heeft een gedicht geschreven. Dat gedicht is voor mij houvast geworden. Dat gedicht luidt als volgt:
De weg van de hoop.
Diep in onszelf dragen we hoop:
als dat niet het geval is,
is er geen hoop.
Hoop is de kwaliteit van de ziel
en hangt niet af van wat er in de wereld gebeurt.
Hoop is niet te voorspellen of vooruit te zien.
Het is een gerichtheid van de geest,
een gerichtheid van het hart,
voorbij de horizon verankerd.
Hoop in deze diepe krachtige betekenis
is niet het zelfde als vreugde
omdat alles goed gaat
of bereidheid je in te zetten
voor wat succes heeft.
Hoop is ergens voor werken
omdat het goed is,
niet alleen omdat het kans van slagen heeft.
Hoop is niet hetzelfde als optimisme
evenmin overtuiging dat iets goed zal aflopen.
Wel de zekerheid dat iets zinvol is
afgezien van de afloop, het resultaat.
