Het doodzwijgen of negeren in een relatie wordt gezien als één van de naarste dingen die je elkaar kunt aandoen. Het is een vorm van emotionele mishandeling die erg pijnlijk is en waar de partner die dit ondergaat met moeite van kan loskomen. Het is gemeen en wreed. Altijd. Het ondermijnt de fundamenten van je bestaansrecht.
Je bent onzichtbaar voor de partner waar je gevoelens voor koestert en waarvan je dacht dat je daar een connectie mee had. Het schuurt tegen jouw recht op een gelijkwaardige plaats in de relatie. Het schuurt tegen jouw gevoel van zijn. Het doodzwijgen raakt je in je existentie, in het geloof en vertrouwen in jezelf. Het erbij horen, onderdeel uitmaken van is belangrijk voor ons. Buitengesloten zijn doet pijn. Het raakt in onze basisbehoefte. Je waant je in een emotionele achtbaan in niemandsland waarbij jij stuurloos in het achterste karretje zit.
Overlevingsgedrag
In de periode van het negeren raak je in bijna permanente staat van overlevingsgedrag, het vechten, vluchten of verstijven.
De vecht – vlucht- of verstijvingsresponse is voor het eerst beschreven door Walter Bradford Cannon (1932) in The Wisdom of the Body . Hij zag het verband tussen de reactie van verschillende dieren op acuut gevaar gevolgd door een reeks van fysiologische reacties.
Cannon onderkende de hormonen adrenaline, noradrenaline en cortisol die tijdens een stresssituatie vrijkomen in het lichaam en die verantwoordelijk zijn voor een aantal automatische fysiologische reacties, waaronder de versnelling van ademhaling, verhoging van de hartslag, stijging van de bloeddruk en het vertragen van het spijsverteringstelsel. Je hebt er weinig controle op en dat maakt dat je zo lang een speelbal kunt zijn van jouw eigen emotie die getriggerd wordt door de stilte behandeling.
Cortisol is een stresshormoon en wordt via de hypothalamus-hypofyse-bijnier-as (HPA-as) gegenereerd. Cortisol is in een gezonde dosis altijd in het lichaam aanwezig. Cortisol blijft tijdens de langdurige stress die je nu ervaart veel langer in jouw lichaam actief. Zolang er balans is tussen stress en herstel krijgt de cortisol de gelegenheid om af te vloeien. Gebeurt dit niet dan ontstaat er chronische stress door de stapeling van cortisol in je lichaam en dat resulteert in allerlei lichamelijke en mentale klachten. Je immuunsysteem verzwakt. Je kunt niet meer goed nadenken. Je lontje wordt korter, je blaft je kinderen, vrienden en je huisdieren af. Kortom, van te veel cortisol in je lichaam wordt je geestelijk en lichamelijk ziek. Conclusie; van het ondergaan van een stilte behandeling word je ziek en soms zelfs een beetje gek! En het is niet eens die behandeling die dat doet. Het zijn jouw eigen hormonen die dat doen!
Wat doet jouw brein tijdens stress?
Om de emotionele achtbaan te begrijpen waar je in lijkt te verkeren helpt het als je inzicht krijgt in de werking je brein.
Onze hersenen zijn grofweg in te delen in drie hersengebieden (Sagan,Miller). De hersenen werken als samenhangend geheel maar dienen tegelijkertijd elk hun eigen doel.
Het drieledige brein bestaat uit het reptielenbrein, het limbisch systeem en de neo cortex.
De neo cortex is het denkende deel van ons brein en tevens het jongste deel. Het is verantwoordelijk voor de cognitieve verwerking, denken, taal, beredeneren, besluitvorming en zelfreflectie. Doel van de neocortex: taaal (kunnen communiceren, je gedachten ordenen, ventileren overtuigingen, logisch denken) (Ogden) Dit deel van het brein is erg gevoelig voor stress en laat zich bij de geringste vorm hiervan “kapen” door het limbische- en reptielenbrein.
Het limbisch brein is het gedeelte waar onze emoties gegenereerd worden. Het zorgt ervoor dat we emoties kunnen ervaren, zorgt voor sociale betrokkenheid en gehechtheid en labelt eerdere ervaringen op als veilig of onveilig. Non-verbaal gedrag komt hieruit voort, aansturen hormonen, opslaan en toepassen emoties
Het reptielenbrein is het oudste deel van het brein en werkt instinctief en automatisch. Het reptielenbrein is verantwoordelijk voor alle functies die te maken hebben met ons voortbestaan zoals hartslag, ademhaling, spijsvertering en lichaamstemperatuur.
Dit deel van het brein is dag en nacht actief. Het stuurt onze lichaamsfuncties (incl. onze zintuigen) aan, zorgt dat we alert zijn op gevaar, beschermt ons voor gevaar. Doet alles non-verbaal), Het reptielenbrein vormt samen met het limbische brein onze “lijfwacht”.
Nare situaties brengen altijd gevoelens van stress met zich mee. Tijdens dit proces ben je tot weinig of geen denkvermogen in staat. De prioriteit ligt op het “reageren” in plaats op het “denken”. De subcortiale hersenen (Ogden) nemen de regie over want jouw lichaam en geest bevinden zich in een vecht-vlucht- of verstijf respons.
Volgende week verder
Dank: Marjon Kuipers & Leonie Poth 181112
