Heb jij jezelf wel eens afgevraagd wat bepalend is voor jouw succes bij veranderprocessen? Is het een vlotte babbel? Of het hanteren van een “bewezen goede methode?”Of is het jouw vermogen om slim in te spelen op onverwachte situaties? Draait het om scherpe vragen stellen en goed luisteren?

Dit zijn uiteraard allemaal belangrijke zaken. Toch is er één factor die nog belangrijker is. Zonder die factor gaan zelfs de slimste verandermanagers, consultants, lijnmanagers totaal de mist in.

Vroeger werkte ik voor een woningbouwvereniging. Mijn inbreng bij veranderprocessen zoals bij renovatieprojecten in de wijken van Rotterdam gingen best wel aardig, maar het kon zeker beter. Wat zeg Ik? Veel beter! Ik was nog een groentje. Dus greep ik elke kans aan om mijzelf te ontwikkelen en te leren van mijn collega’s.

Er kwam een nieuwe collega binnen onze groep. Binnen korte tijd was hij de beste veranderaar in de gehele organisatie. Daar wilde ik meer van weten. Dus vroeg ik naar zijn geheim. Hij reageerde een tikje lacherig en zei:

“Nou vooruit als je mijn geheim wilt weten, ga dan maar eens een keer met mij op stap!”

Zo gezegd, zo gedaan. Op een ochtend belde ik bij hem aan. Het was nog vroeg, dus dronken wij eerst samen een kopje koffie. Daarna keek hij op zijn horloge en zei “wij gaan aan de slag!” Ik verwachtte dat hij bewoners ging bellen. Ik zat er volledig naast. Hij liep naar de kapstok en trok zijn jas aan. Ik snapte er niets van en hij zei kortaf:

“Ga jij hier wortel schieten of kom je met me mee?”

Ook al snapte ik er geen snars van, ik besloot toch mijn jas aan te trekken. Binnen een half uur waren wij op de plaats van bestemming aangekomen: een galerijflat ergens in Ommoord een wijk van Rotterdam.

Voordat ik de kans kreeg om te vragen met wie hij een afspraak had, belde hij bij de eerste de beste deur aan. De deur ging open, hij maakte een kort praatje en daarna ging de deur weer dicht. Dit ritueel herhaalde zich nog een aantal keren. Op een gegeven moment stelde ik voor om ergens een bakkie te gaan doen en hem te vragen waar hij nu eigenlijk mee bezig was. Hij reageerde koeltjes met:

“O nee, ik heb mijzelf voorgenomen om vandaag tenminste 10 bewoners die tegen de renovatie zijn te spreken en hen van mening te laten veranderen. En dat voornemen, dat doe ik dan ook”

Uiteindelijk kwamen wij terug op kantoor met 10 contracten van bewoners die eerst tegen en nu vóór waren. Het was een prima oogst. Hij deed dit consequent elke dag. Zijn geheim was eigenlijk geen geheim:

Het kwam er op neer dat hij uitermate gedisciplineerd te werk ging, HIJ PAKTE ZIJN VOORNEMEN ÉCHT OP en MAAKTE AF WAARAAN HIJ WAS BEGONNEN.

Dat kan iedereen. Ik bedoel dus helemaal niet dat jij nu ook maar ‘belletje moet gaan trekken’. Wat ik wel bedoel is: bepaal wat er voor nodig is om een succes van je veranderproces te maken en DOE HET. Zo simpel is het.

Zonder discipline heb je helemaal niks aan al je andere voortreffelijke eigenschappen en vaardigheden. En al helemaal niets aan wat je op workshops hebt geleerd en nooit in praktijk hebt gebracht. Nooit écht beginnen is de belangrijkste reden waarom er bij veel mensen weinig of niets terecht komt van hun goede voornemens. Ze nemen zich dingen voor maar ze doen niet.

Hang de slogan van Nike op een plek die je elke dag ziet: Just do it.