Wellicht herken je dit. Ga je naar een of andere training over communicatie, of leiderschap of noem maar op. Is er steevast altijd een onderdeel ervan om jezelf te blijven of in je eigen kracht te blijven of ….. na afloop neem je je stellig voor om de aanbevelingen direct op te gaan volgen, ik ga nog beter m’n best doen om erachter te komen wie ik ben. Soms lukt je dat aardig en dan stel je jouw levensplan op. Om zo te bereiken dat je nog beter gaat presteren, of nog beter uit de verf komt (volgens jouw idee wat dat dan zou moeten zijn). Die manier van benaderen van persoonlijke groei, die manier van aanpak om je ontwikkeling te managen heeft als basis je opvoeding en alles wat je geleerd hebt op je scholen (van bijv. MBA in 1 dag), op al die managementtrainingen van Prince 2. Het is het geluid dat je overal om je heen hoort over hoe je het beste uit jezelf en het leven kan halen.

Echter, gaandeweg ga je jezelf afvragen of je wel alles doet wat je moet doen. Op de een of andere manier mis je wat, je voelt je eigen kracht niet. Passie is voor jou onduidelijk, wat betekent dat nou eigenlijk voor mij? Of je hebt een baan gevonden waarvan je niet zeker weet of het iets voor jou is. Of je gaat op latere leeftijd toch nog MBA studeren terwijl je nooit van plan bent geweest om een titel te behalen. Na als die trainingen, cursussen, leergangen, retraites etc etc. voel je je niet bevrijd, maar eerder angstig, onderdrukt en beperkt in je mogelijkheden.

Is dit een struggle, een gevecht. Nee. Volgens mij is dit eeuwenoud en zelf ben ik ervan overtuigd dat het juist de bedoeling is van leven om deze gang in je leven te gaan en zo steeds dichter te komen bij wat je bent. Je kan dat pad met boosheid afleggen, of vol angst je overal maar aan vastgrijpen om maar geen stappen op dat pad te moeten zetten. Ook nog sterker, je kan luid en duidelijk verkondigen dat het allemaal onzin is dat er een levenspad, een groeipad of ontwikkelingsweg voor ieder van ons is weggelegd.

Wat ook kan is je er bewust van gaat maken dat zo’n ontwikkelingsweg, zo’n groeipad bestaat. Dat dat geldt voor ieder van ons, niemand uitgezonderd. Jee bewust wirden van het feit dat alles wat je dagelijks doet, denkt of voelt onderdeel is van de weg die je aan het lopen bent. Die mindset is de allereerste stap om beter jezelf te kunnen blijven, in je eigen kracht te komen.

Dat kan ff duren, voor de een langer dan voor de ander, daar staat geen tijd voor. Geen idee of ik dat al bereikt heb, wel heb ik zo mijn ervaringen. Een ervan is het lezen van een artikel die gaat over wijsheden van filosofen. Dat artikel publiceer ik in twee delen deze en volgende week op onze linkedin-groep

Zo stelde Confucius bijvoorbeeld dat je je ‘zelf’ niet moet omarmen, maar dat je in plaats daarvan je zelf moet overstijgen. Breek met wie je denkt te zijn, want dat is hoe je als mens kan veranderen en groeien.

Voel je niet onder druk gezet om strikte plannen te maken voor de persoon die je nu en in de verre toekomst denkt te zijn. Hierdoor perk je jezelf alleen maar in. Je zult je over een paar decenia afvragen waarom je in hemelsnaam een leven hebt geleefd op basis van je zelfbeeld als 21-jarige. Blijf in plaats daarvan leven voor de onbekende persoon waarin je langzaam aan blijft veranderen; houd je mogelijkheden open.

Het is voor de meeste mensen die ik heb ontmoet en zo met hun leven bezig zijn, een hele geruststelling geweest als ze de teksten van oude en moderne filosofen hebben gelezen. En dan juist hebben ontdekt dat die net zoals zij en soms duizenden jaren geleden hebben geleefd over precies dezelfde dingen hun hoofd hebben gebroken aals zijzelf.

Die filosofen hadden de menselijke psychologie goed begrepen. In eerste instantie lijkt hun mensbeeld somber. Ze zagen de mens zoals hij is: een rommelig en verward wezen, vol tegenstrijdigheden, kleinzielige jaloezieën, gecompliceerde gevoelens, ambities, hoop, verlangens en angsten.

Daarnaast zagen ze dat we de hele dag lang andere rommelige, verwarde wezens tegenkomen. Dit is wat het betekent om op deze aarde rond te lopen: onze levens bestaan nagenoeg volledig uit de relaties die we aangaan met de mensen om ons heen.

“We definiëren onszelf maar al te vaak aan de hand van onze passieve reactiepatronen en ongezonde gewoonten.”

Deze relaties zijn voor de meesten van ons niet eenvoudig. Doordat, zoals de filosofen goed begrepen, we elkaar overal eindeloos tegenkomen, neigen we ernaar om in vaste stramienen van handelen te vervallen. We gaan ons op steeds dezelfde voorspelbare manier gedragen. Ontmoetingen met andere mensen roepen verschillende emoties en reacties bij ons op: een bepaald soort opmerking maakt ons altijd boos, terwijl dat ene gebaar van iemand anders ons juist kalmeert.

De goede lezer van dit artikel zal begrijpen, dat dit de oorsprong is van het begrip karrensporen zoals cochin-approach die hanteert; vandaar de titel.

Tijdens onze tijd op aarde worden we steeds de ene of de andere kant opgeslingerd, afhankelijk van wie we ontmoeten en in wat voor situaties we terechtkomen. Maar het wordt nog erger: deze passieve reacties hebben een viraal effect. Zelfs de meest subtiele signalen van mensen om ons heen roepen een reactie bij ons op. Een lach of een frons van een voorbijganger kan bijvoorbeeld een kleine verandering in onze gemoedstoestand teweegbrengen. En de reactiestraminen waarin we vast komen te zitten – soms ten goede, maar vaker ten kwade – hebben op anderen ook weer hun effect.

Dit is waarom de Chinese denkers onze zoektocht naar het zelf als iets dat eenduidig en waar is, iets dat binnen in ons zit en wat we moeten ontdekken, als zeer gevaarlijk zouden zien. We denken onszelf te kennen en te weten wat ons drijft: dat we de neiging hebben ons druk te maken over kleine dingen, dat beproevingen ons nerveus maken; dat we perfectionisten zijn of juist sloddervossen. Maar wanneer we onszelf definiëren, doen we dat maar al te vaak aan de hand van onze passieve reactiepatronen en ongezonde gewoonten.

De ideeën van de Chinezen zijn zeer goed uit te voeren. Eén van hun belangrijkste voorstellen is dat we rituelen moeten uitvoeren.

Daarover volgende week meer