Door de jaren heen zijn er veel positieve veranderingen geweest. Dertig jaar geleden konden we ons niet voorstellen dat we altijd met een telefoon op zak zouden lopen. Laat staan een telefoon waarmee je zoveel meer mee kan doen dan alleen bellen. Het was toch ondenkbaar dat je dat ding de hele dag blijkt te hebben voor alle zin en onzin…
En wat dacht je van computers en internet. Dertig jaar geleden hadden we geen flauw benul van de impact op ons leven. En dat is er, want we kunnen niet meer zonder.
Nog veel langer geleden was het nog bijzonder om in een auto te zitten. Of wat te denken van een vliegtuig waarmee je de hele wereld over kunt reizen? En de medische wetenschap gaat ook maar vooruit, steeds meer ziektes zijn niet meer per se dodelijk. Waar dit vroeger nog wel het geval was.
We noemen dit vooruitgang. En over het algemeen klopt dat ook wel. Wat zich ook ontwikkelt is het individualisme. In de grote steden komt dit al langer veelvuldig voor. Echter je ziet dit ook terug in kleinere plaatsen en dorpen. Men bemoeit zich daar nog altijd graag met elkaar, maar het blijkt ook dat zij zich tegenwoordig drukker maken om zichzelf dan om de ander. Er wordt nog wel naar elkaar omgekeken, maar niet zelden gebeurt dit vooral om jouw mening over wat de ander doet ongezouten te ventileren.
“Elkaar de hand toesteken zonder oordeel te vellen is iets wat je, helaas, steeds minder ziet”
Hoe anders
In je leven kom je genoeg momenten tegen waarop je je als nieuweling ergens bij aan moet sluiten. Scholen, (sport)clubjes, vriendengroepen en werkplekken.
Wanneer je als kind naar groep 1 gaat, gaat dit nog automatisch. Je bent als kleuter nog niet bewust bezig met vriendschappen en je plekje in de groep veroveren, maar dit verandert al snel. want kinderen onder elkaar zijn hard en helaas stopt dit niet zomaar wanneer men ouder wordt.
Ieder mens is uniek. Daardoor ga je leren je aan te passen in een groep. Dit gebeurt helemaal als je gepest wordt. Dan ga je muren op te trekken of je lacht dingen weg, hoe pijnlijk ze misschien ook zijn. Je leert jezelf vermaken en houdt gevoelens bij jezelf terwijl je anderen op afstand houdt.
Dit geldt voor kinderen, en zeker ook voor volwassenen. Ook als volwassene kan je op een plek terechtkomen waar je je niet op je gemak voelt, waar je je anders voelt dan de rest. Denk bijv. wanneer je aan een nieuwe baan begint in een nieuw bedrijf. Wat doe je als je direct bij de eerste dag merkt dat je anders bent?
Erover praten is een optie die steeds minder aantrekkelijk wordt. Denk maar aan de opmerkingen van “wil je erover praten”, waarbij een en ander met een duidelijk cynisme wordt uitgesproken. Juist door de oordelen die anderen vellen wil je het beste van jezelf laten zien. Iets wat geïnterpreteerd kan worden als zwakte moet je zeker niet delen, dan gooi je jezelf voor de leeuwen.
En als je luistert naar anderen en kijkt naar (sociale) media dan zou je toch gaan geloven dat je de enige bent met een zwakke kant?
Dat is precies het punt waarop het misgaat. In de media zijn veel dingen aangepast waardoor iets perfect lijkt terwijl het dat niet is. Ook op sociale media of in hun verhalen durven mensen niet meer eerlijk te zijn. Dit vindt niet alleen plaats op social media, maar ook in de talloze vlogs op YouTube bijvoorbeeld.
Er wordt vergeten dat het leven niet perfect is omdat iedereen de illusie wekt dat het dat wel is. Als jij jezelf dan openstelt en eerlijk bent, voelt dat kwetsbaar. Je geeft de ander een stok in handen om mee te slaan. Je geeft toe niet perfect te zijn terwijl iedereen die illusie in stand houdt. Waarom zou je dat dan doen?
De beste reden om jezelf toch open te stellen voor anderen, is omdat je dan de meest waardevolle ontdekkingen doet. Allereerst helpt het om jezelf beter te leren kennen, stel je open voor jezelf.
Sta maar eens stil bij je eigen gevoelens en kwetsbaarheid. Wat waren belangrijke momenten in je leven? Hoe voelde jij je toen? Hoe reageerde je? Welke personen waren er toen in je leven?
“Geef jezelf de tijd en de ruimte om deze gedachten door je hoofd te laten gaan. Accepteer gevoelens en emoties, probeer ze niet tegen te houden”
Door deze eerste stap kom je steviger in je schoenen te staan. Door jezelf nog beter te leren kennen, wordt je eigen oordeel veel belangrijker dan het oordeel van die buurvrouw of collega, want in hoeverre kent die jou eigenlijk echt?
Je zult merken dat je steeds meer zelfvertrouwen voelt. Het lukt je steeds beter om mensen die jou vooral energie kosten, links te laten liggen. Natuurlijk sta je iemand neutraal te woord wanneer je met elkaar te maken hebt, maar je laat je niet meer beïnvloeden door wat die ander misschien over jou denkt.
