Waar je ook komt, met wie je ook spreekt, één van de grootste uitdagingen in organisaties is ‘in aktie komen’. Of dat nu een bank is, of een verzekeringskantoor, een telcombedrijf, een zorginstelling, het is overal hetzelfde. En …. hoe meer personeel en groter het bedrijf, des te meer deze uitdaging als een probleem wordt gevoeld.

Uit al het aanbod van ideeën maken we keuzes Vervolgens blijft het lastig te besluiten hoe die keuze door te voeren. Meestal lukt het nog wel om een besluit te nemen alleen dan …. dat besluit daadwerkelijk door te voeren in de organisatie en processen, nu de klanten laten profiteren van uw besluiten, dat ervaart men als een stevige klus.

Concrete cijfers?

Er is veel cijfermateriaal die deze problematiek concreet maakt. De problematiek speelt op alle lagen in de organisatie, op alle aspectgebieden, bij iedere discipline. Het maakt niet uit waar, een paar voorbeelden:

• Wist u dat de meeste fusies mislukken?
• Wist u dat dat 95% van de strategische nota’s in de onderste lade verdwijnen en men snel overgaat tot de waan van de dag
• Van de introductie van nieuwe producten sterft 80% een vroege dood
• 50% van de ICT-projecten is minder succesvol
• 25% van de ICT-projecten mislukt (dus 25% is succesvol)

Trots vermelden de ICT-ers dat er een stijgende lijn te zien is in het aantal goed afgesloten ICT-projecten. Wel merken ze op dat de gebruikerstevredenheid is gedaald. Dan rijst de vraag “waar doen we het allemaal voor”!

Er is ook onderzocht wat de redenen zijn het geringe succes. Hierna een korte bloemlezing van redenen (niet alleen ICT. En onder toepassing wordt verstaan oa: het systeem, de procedure, de methodiek, het product etc):

• Toepassing (systeem, procedure, methodiek etc) voldoet niet aan verwachtingen
• Project uitgelopen qua tijd (weerbarstigheid organisatie niet in Projectmanagementaanpak)
• Toepassing werkt niet door technische aspecten (niet in project betrokken delen van organisatie werken ook met ICT)
• Toepassing werkt niet door problemen in organisatie (bv. Winkelpersoneel is er niet bij betrokken
• Project is uitgelopen qua kosten (altijd iets in organisatie over hoofd gezien; niet in Projectmanagementaanpak)
• Problemen met leverancier (teveel beloofd)
• Geen ervaren projectleider (je hebt vaak een organisatieman nodig!)

Rode draad: “het ontbreken van de menselijke maat”. Het ontbreken, het minder aandacht hebben voor menselijke aspecten zijn meestal de oorzaak van de mislukkingen.

De kosten

In 2008 publiceerde NRC handelsblad de resultaten van haar onderzoek naar de kosten van mislukte ICT-projecten. Ook zij vond het lastig tot 100% nauwkeurige uitkomsten te komen echter haar voorzichtige schatting was, dat in dat jaar ca € 21 miljard was verspild. Ook zij concludeerde dat dat een jaarlijks terugkerend fenomeen is.

Houden we onszelf voor de gek?

De cijfers liegen er niet om. De resultaten zijn zondermeer bedroevend. Hier een andere wending aan geven zal heel veel geld opleveren.

Er is volgens mij een heel andere vraag aan de orde, nl. hoe is het in vrede mogelijk dat we ondanks het feit dat we dit allemaal weten en dat al jaren, ondanks het feit dat we ons er eigenlijk allemaal aan storen, we heel vaak onze schouders erover ophalen en gewoon doorgaan op de oude weg.

Met doorzetten kun je vaak mooie resultaten behalen. Met een volhardende aanpak ook???

Er komt een uitspraak van een meneer Gandhi bij mij op. Die uitspraak is:

“het vermogen van de mens om zichzelf voor de gek te houden is oneindig veel groter dan dat om anderen voor de gek te houden. Ieder verstandig mens zal dit bevestigen”

 Ook zal ieder verstandig mens bij zichzelf nagaan waar en hoe hij zichzelf een rad voor ogen draait, wat hij er aan doet om zichzelf niet of minder voor de gek te houden.

Hoe staan jullie hierin, wat merken jullie hiervan, hoe ben jij bezig jezelf wat minder voor de gek te houden? Reageer, en je krijgt zeker antwoord!

Kom in aktie!

Roland