Veelal komen bij de start van veranderteams onbekenden bij elkaar en die dienen dan een team te gaan vormen. Kort geleden zat ik in zo’n situatie. Met z’n drieën hadden we besloten om eens na te gaan hoe wij een proces zouden kunnen gaan opzetten. Een van de onbekenden had zonder vooroverleg met de andere twee eigenhandig besloten een nieuwe onbekende uit te nodigen bij dat eerste gesprek. Het beeld dat hij had werd mij opgelegd. Mijn hakken gingen daardoor in het zand.
Waarschijnlijk kan jij ook wel voorbeelden geven van drammerigheid. Alleen je hebt er vrijwel altijd mee te maken. De vraag is dus hoe je er het beste mee kan omgaan. Een pasklaar antwoord is niet te geven, wel wat aanwijzingen, zoals:
- Het woord drammen wordt vaak gebruikt. Cochin-approach ziet drammen wanneer een mens zijn eigen beeld van de werkelijkheid aan anderen wil opleggen. Zo’n mens wil zijn gelijk halen of een ander overtuigen van zijn standpunt. Hij haalt er dan allerlei relevante en niet-relevante argumenten bij om zijn standpunt kracht bij te zetten.
- Drammen kan in vele situaties voorkomen. Denk aan: die mens weet van geen ophouden of hij pusht maar door om het tempo te verhogen of hij drukt en duwt om iets op zijn manier te laten verlopen of je ziet de irritatie in die mens wanneer iets anders gaat dan hij zich had voorgesteld of die mens bijt zich ergens in vast en wil niet meer loslaten ook al is dat niet meer relevant.
- Twee belangrijke symptomen van drammen is, dat die mens iets sneller of beter wil om iets voor elkaar te krijgen. Je ziet dan vaak dat die mens in zijn communicatie te direct (ook wel bot genoemd)of primair reageert. Een ander symptoom is dat je vaak ziet dat die mens gelijk wil krijgen. Die mens is zo overtuigd dat uitsluitend hij weet dat hij goed zit en de anderen niet. En wat levert het op? Niets, sterker die mens creëert weerstand, hij wordt genegeerd.
- Is zo’n mens incompetent. Zeker weten van niet. Drammen is vaak het benadrukken van zekere kernkwaliteiten, denk aan voortvarend, daadkracht. Ook zijn ze vaak te vinden bij mensen die kwaliteitsgericht zijn. In dergelijke situatie noem ik deze mensen enthousiastelingen. Dan doe ik m’n uiterste best om een en ander te temperen om hen zo effectiever in het team te laten zijn.
- Wat triggert mensen om te gaan drammen? Zo wat voorbeelden die je regelmatig tegenkomt: ze zijn super bezorgd, ze maken zich druk om zaken die wellicht over 100 jaar misschien kunnen gaan plaatsvinden. Ook is er een groot verantwoordelijkheidsbesef. Die mensen kunnen over-betrokken zijn bij zaken. Die mensen vliegen direct in de gordijnen wanneer ze merken dat er een passieve, gelaten sfeer zit in het team, op de afdeling. Dat is helemaal niets voor ze.
- Zit je in een veranderproces met een projectteam dat gekenmerkt wordt door drammers, dan is de kans van slagen van dat veranderproces praktisch nihil. Drammers bereiken vrijwel nooit dat wat ze willen bereiken. Ja, misschien in het begin lopen mensen wat harder,alleen op den duur hoor je in de wandelgangen “daar heb je ‘m weer”. De schouders worden opgehaald. Er ontstaat irritatie, en mensen worden gedemotiveerd. Ook ontstaat er weerstand en krijg je te horen van ”zoek het zelf maar uit”. Oh ja een hele belangrijke is, dat juist door het drammen, mensen gaan duiken, niets meer gaan zeggen en allerlei manieren gaan zoeken om de drammer een pootje te lichten. Het gaat echt niet meer om de inhoud. Drammen geeft nare gevoelens en die zijn vele malen erger dan inhoudelijke argumenten. Immers die zijn niet zichtbaar, alleen bijzonder aanwezig.
- Oh ja, en dan ben je teamlid (al dan niet manager) en dan heb je te maken met een drammer. Wat dan? Zo wat tips: ga nooit vechten, nooit in discussie. Probeer te ontdekken wat bij de drammer maakt dat hij dramt. Blijf positief denken over de drammer, immers hij doet het vrijwel altijd met goede bedoelingen. Zie hem als een enorme enthousiasteling en doe je best om hem bij de groep te houden. En tenslotte: stel vragen. Stel vragen waaruit belangstelling spreekt, dus niet aanvallend of zo.
Drammerigheid is van alle tijden en zal nooit verdwijnen. Het is een van die levensverschijnselen die je kunnen helpen beter bij jezelf te blijven. Kom je ermee in aanraking, zie het dan als een leerpunt. Pak die uitdaging op, het helpt echt.
